قهرمان المپیک لندن پیک موتوری شد
روبن لیماردو، قهرمان المپیک 2012 لندن، در حالی که برای المپیک آماده می شود که در خارج از میدان ورزشی، برای امرار معاش خود شغل دیگری دارد و به عنوان پیک غذا مشغول به فعالیت است.
![قهرمان المپیک لندن پیک موتوری شد](https://cdn.etemadonline.com/thumbnail/NmVlMTYaJQsi/ehElMRVuo0EFHFrusS9hOc_4F_1qGBmyn5Ym7JNXdnhXoExBHxP6d-y_2m57V24kM0EBxnhCgNs,/NmVlMTYaJQsi.jpg)
اعتمادآنلاین| روبن لیماردو شمشیرباز اهل ونزوئلا است که در اسلحه اپه فعالیت دارد. او قهرمان المپیک 2012 لندن است و دو مدال نقره قهرمانی جهان و 4 طلا، چهار نقره و یک برنز انفرادی قهرمانی پان آمریکن را نیز در کارنامه کاری خود دارد.
این شمشیرباز، موفق به کسب سهمیه المپیک توکیو هم شده است و در حالی که برای المپیک آماده می شود که در خارج از میدان ورزشی، برای امرار معاش خود شغل دیگری دارد و به عنوان پیک غذا مشغول به فعالیت است.
لیماردو دومین نفری است که در کشور ونزوئلا موفق به کسب مدال طلای المپیک شده و او اسطوره ورزشی این کشور است. البته می خواهد شاهکار خود در المپیک لندن را دوباره در المپیک توکیو نیز تکرار کند.
او در این مورد گفت: در ونزوئلا هیچ کسی دو عنوان قهرمانی المپیک را ندارد و من برای اینکه به آن فرد تبدیل شوم، می جنگم.
لیماردو در 19 سال گذشته در لهستان زندگی می کند و تمریناتش را برای حضور در المپیک توکیو آنجا انجام می دهد.
او حتی اگر یک اسطوره ورزشی باشد اما نیاز دارد تا راه هایی را پیدا کند تا بتواند هزینه های زندگی خانواده اش را تامین کند. او متاهل است و دو فرزند دارد.
لیماردو پس از شیوع ویروس کرونا ماه ها نتوانست خانواده اش را ببیند و آرزویش این بود آنها را به لهستان بیاورد و در نهایت هم به آن دست یافت.
قهرمان المپیک لندن در مورد شغل خود گفت: با شیوع ویروس کرونا آوردن خانواده ام به اروپا کار بسیار سختی بود و من نیاز داشتم که نه تنها پولم را هدر ندهم بلکه بتوانم پول بیشتری هم به دست آورم. بنابراین شغلی پیدا کردم که روی تمریناتم تاثیر نمی گذارد و می توانم برنامه خودم را داشته باشم. روزی که تمرین زیادی داشته باشم، غذای کمتری تحویل می دهم. البته می توانم انجام هر دو کار (تمرین و تحویل غذا )را مدیریت کنم. من یک ورزشکار هستم و انرژی انجام هر کاری را دارم.
او ادامه داد: درست است که انرژی زیادی استفاده می کنم و بسیار خسته می شوم اما شغلم به من کمک هم می کند. من از دوچرخه استفاده می کنم که همین باعث می شود پاهایم تقویت شوند. شغلم به من انگیزه می دهد که با مبارزه، رو به جلو حرکت کنم. هر زمان که پایم را روی رکاب دوچرخه می گذارم حس می کنم به مدال آوری در المپیک توکیو نزدیک می شوم.
او در مورد دائمی یا موقتی بودن شغل خود گفت: می دانم این شغلم مدت طولانی ادامه نخواهد داشت و به دلیل وضعیت اقتصادی کنونی جهان آن کار را انجام می دهم. ممکن است سال آینده اوضاع بهتر شود و من بتوانم با آرامش بیشتری برای المپیک توکیو آماده شوم و هدفم درخشش دوباره در بازی های المپیک است.
منبع: ایسنا
دیدگاه تان را بنویسید