پزشکیان با برخی از آداب حکمرانی آشنایی ندارد؛ مخالفان دنبال سواستفاده هستند
احمد زیدآبادی نوشت که مسعود پزشکیان با برخی از آداب حکمرانی آشنایی ندارد.
![پزشکیان با برخی از آداب حکمرانی آشنایی ندارد؛ مخالفان دنبال سواستفاده هستند](https://cdn.etemadonline.com/thumbnail/5nPshj12Lprj/ehElMRVuo0EFHFrusS9hOc_4F_1qGBmyn5Ym7JNXdnhXoExBHxP6d-y_2m57V24k7QUJwmXSdMo,/%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C.jpg)
احمد زیدآبادی نوشت که مسعود پزشکیان با برخی از آداب حکمرانی آشنایی ندارد.
به گزارش هم میهن، در بخشهایی از یادداشت او آمده است:
مسعود پزشکیان یک سیاستمدار کلاسیک نیست. یک حکمران متعارف هم نیست. با برخی وجوه و آداب حکمرانی نیز آشنایی لازم را ندارد.
مردم عادی جامعه در پشت گفتار و رفتار آقای پزشکیان، شخصیتی را دیدند که در قید و بند قدرت نیست. صادقانه و بیپیرایه حرفش را میزند. منظورش از واژهها، همان معانی خفتهای است که در سطوح پایین جامعه از آنها مراد میشود. برای مثال آنگاه که او در مقابل سعید جلیلی گفت، «حاضر است از انتخابات کناره بگیرد، اما اگر آقای جلیلی در مقام ریاستجمهوری نتوانست بدون لغو تحریمها، رشد سالانۀ اقتصادی را به ۸ درصد برساند، اعدام شود.» دریافت عمومی از آن سخن این نبود که او مدافع حکم اعدام است یا اینکه واقعاً خواهان اعدام آقای جلیلی در صورت ناکامیاش در تحقق رشد اقتصادی است و یا اینکه اصولاً حامی اعمال روشهای خشونتآمیز در حوزۀ حکمرانی است.
اگر مردم عادی این نوع تلقیها را از سخن او میداشتند، به او رأی نمیدادند. در واقع به همین علت بود که وقتی برخی شبکههای خارجی برون از مرز، این موضوع را چون پیراهن خلیفۀ سوم بر نیزه کردند و پیرامون آن به فضاسازی دست زدند، بسیاری از رأیدهندگان ایرانی، تبلیغات آنها را نادیده گرفتند و به پزشکیان وفادار ماندند. در حقیقت، عبارت «اعدام شود» مشابه همان جملۀ «گردنم را گرو میگذارم» بود، که نشان از تأکید بر اهمیت یک موضوع داشت و نه صورت و کالبد واژهای که به کار گرفته شد.
واقعیت این است که هیچ موجود بشری در این جهان قادر به استفاده از کلمات و عبارات و جملاتی نیست که احتمال گزک گرفتن دشمنانش را به صفر برساند! حتی ماهرترین سخنوران و حرفهایترین سیاستمداران و کارآزمودهترین دیپلماتها هم اگر با دشمنان بیانصافی روبهرو باشند، هر بخش از حرفشان میتواند دستاویزی برای تحریف مقصود آنها مورد سوءاستفاده قرار گیرد.
با این وضع، حال و روز پزشکیان روشن است! او نه خطیبی ماهر و سیاستمداری حرفهای و دیپلماتی کارآزموده است و نه دشمنانش رحم و مروتی نسبت به او دارند! با این وضعیت، هیچ بعید نیست که از این به بعد نیز آقای پزشکیان بنا به تیپ فکری و رفتاری خود برخی از واژهها و کلمات را نابجا ادا کند و مخالفانش نیز همین را دستمایۀ بیاعتبارسازی او قرار دهند.
با این حال، مادامی که او از برنامههای بنیادی و اعلامشدۀ خود عدول نکرده و جامعه هم کلام او را در چارچوبهای مفهومی وعدههای او فهم درک میکند، یعنی فرصت هنوز از دست نرفته است. متأسفانه دکتر پزشکیان در مقام ریاستجمهوری صاحب رسانهای تصویری و فراگیر برای توضیح و دفاع از عملکردش نیست. شبکههای تلویزیونی خارج از مرز اغلب در پی مچگیری از او با تکیه بر تک تک واژههای مورد استفادهاش و بعضاً از طریقِ «یحرفون الکلام عن مواضعه» هستند تا علیهاش جنجال به پا کنند.
دیدگاه تان را بنویسید