سوال مهم یک روزنامه از مسئولان؛ چرا کار به جایی رسیده که با بودجه مردم را به نماز خواندن تشویق کنیم؟
روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: چرا کار جمهوری اسلامی به جائی رسیده که باید با بودجه دولتی، مردم را به خواندن نماز و انجام عبادات ترغیب و تشویق کند؟
![سوال مهم یک روزنامه از مسئولان؛ چرا کار به جایی رسیده که با بودجه مردم را به نماز خواندن تشویق کنیم؟](https://cdn.etemadonline.com/thumbnail/yX62ZIJEEQku/ehElMRVuo0EFHFrusS9hOc_4F_1qGBmyn5Ym7JNXdnhXoExBHxP6d-y_2m57V24kVP_HYtciAyc,/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF+%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85+%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86.jpg)
روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به درخواست رئیس ستاد اقامه نماز برای در نظر گرفتن بودجه برای کارهای فرهنگی پرسیده چرا کار به جایی رسیده که با بودجه مردم را به نماز خواندن تشویق کنیم!
به گزارش جمهوری اسلامی، چرا کار جمهوری اسلامی به جائی رسیده که باید با بودجه دولتی، مردم را به خواندن نماز و انجام عبادات ترغیب و تشویق کند؟ اینکه بعد از گذشت 44 سال از استقرار نظام جمهوری اسلامی و آنهمه تبلیغات دینی که در این چهار دهه و نیم توسط رسانه ملی صورت گرفته و آنهمه برنامه که دستگاههای متعدد و مختلف فرهنگی با بودجههای کلان اجرا کردهاند و آنهمه نیرو که برای این کار استخدام شدهاند، هنوز به بازنگری در آئیننامه ترویج و توسعه فرهنگ نماز و ایجاد ساختار سازمانی برای ترویج و توسعه فرهنگ نماز در دستگاههای اجرائی نیاز داریم، نشانه بینتیجه بودن آنهمه فعالیت و بیهودگی هزینه کردن آنهمه بودجه برای ترویج نماز و توسعه فرهنگی است.
این روزنامه یادآور شده است: نگرانی از ناکامی فرهنگی هنگامی نمایانتر میشود که امروز را با دوران قبل از انقلاب مقایسه کنیم که در آن زمان بدون آنکه حتی یک ریال بودجه دولتی به ترویج نماز اختصاص یابد، مردم با شوق فراوان و با بودجه شخصی خود به ساختن مساجد، ایجاد نمازخانه در ادارات و پرداخت هزینههای تبلیغات دینی اقدام میکردند و روز به روز بر تعداد نمازخوانها و افراد متدین اضافه میشد. در آن دوران، نهتنها دولت برای ترویج نماز بودجهای نمیداد بلکه به شکلهای مختلف علیه ترویج نماز و عبادات و ترویج دین کارشکنی میکرد و حتی کسانی را که از بودجه شخصی خود برای کمک به ترویج نماز و دینداری هزینه میکردند تحت تعقیب قرار میداد. نمیخواهیم بگوئیم این ناکامی به این یا آن دولت یا این دستگاه و آن دستگاه و یا این شخص و آن شخص مربوط است. واقعیت اینست که این ناکامی فراتر از دولتها و ناشی از نوع نگاه به حکمرانی است.
دیدگاه تان را بنویسید