دیکتاتور افسرده؛ کیم جونگ اون دچار بحران روحی و روانی شده است
کیم اضافه وزن دارد، سیگاری است و بی حد و اندازه مشروبات الکلی مینوشد. پزشکان و همسرش به دیکتاتور کره شمالی گفته اند که وزنش را کم کند و بیشتر ورزش کند، اما ظاهرا کیم جونگ اون، درخواست آنها را نادیده می گیرد.
![دیکتاتور افسرده؛ کیم جونگ اون دچار بحران روحی و روانی شده است](https://cdn.etemadonline.com/thumbnail/KAkTD4k4nEFO/ehElMRVuo0EFHFrusS9hOc_4F_1qGBmyn5Ym7JNXdnhXoExBHxP6d-y_2m57V24kbQVbkFUpVi8,/%DA%A9%DB%8C%D9%85+%D8%AC%D9%88%D9%86%DA%AF+%D8%A7%D9%88%D9%86.jpg)
کارشناسان ادعا می کنند که کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی در حالی که با بحران میانسالی مبارزه می کند، زیاد مشروب می نوشد و مرتب گریه می کند. رهبر کره شمالی اوایل این هفته ۳۹ ساله شد. او که سبک زندگی ناسالمی دارد، غیبت های طولانی اش در انظار عمومی نشان می دهد که با مشکلات جدی سلامتی دست و پنجه نرم می کند.
به گزارش روزیاتو، در حال حاضر، دکتر چوی جین ووک، یک استاد دانشگاه مستقر در سئول، می گوید که کیم جونگ اون، با مشکلات جدیدی در مورد سلامت و امنیت شخصی اش با نزدیک شدن به ۴۰ سالگی و بحران میانسالی مواجه است. جین ووک گفت: «شنیده ام که بعد از نوشیدن، زیاد گریه می کند. او بسیار تنها و تحت فشار است.»
در این گزارش آمده است که کیم اضافه وزن دارد، سیگاری است و بی حد و اندازه مشروبات الکلی مینوشد. پزشکان و همسرش به دیکتاتور کره شمالی گفته اند که وزنش را کم کند و بیشتر ورزش کند، اما ظاهرا کیم جونگ اون، درخواست آنها را نادیده می گیرد.
گزارش شده است که کیم به قدری نگران سلامتی خود است که در سفرهای نادر به خارج از کشور با توالت شخصی خود سفر می کند تا از جستجوی سرنخ هایی توسط جاسوسان جلوگیری کند.
پدر کیم، کیم جونگ ایل، بر اثر نارسایی قلبی در سن ۶۹ سالگی در سال ۲۰۱۱ درگذشت و مشکلات کیم جونگ اون، می تواند به مرگی مشابه با پدرش منجر شود. گزارش شده است که کیم جونگ ایل در سال ۲۰۰۸ دچار سکته مغزی شد و تمایل زیاد به سیگار، کنیاک و غذاهای چرب داشت و همچنین اعتقاد بر این بود که به دیابت و بیماری قلبی مبتلا بوده است.
آنا فیفیلد، کارشناس کره شمالی گفت که کیم جونگ اون یک کودکی غیرعادی در یک خانواده ناکارآمد را تجربه کرده است. او افزود: «از همان دوران کودکی با او مانند یک شاهزاده رفتار می شد، به گونه ای که حتی خانواده سلطنتی بریتانیا چنین رفتاری با کودکان خود نداشتند.»
آندری لانکوف، استاد دانشگاه کوکمین در سئول، میگوید: «هدف او بسیار ساده است، اینکه دهها سال بعد در قصرش به مرگ طبیعی بمیرد. او می خواهد در قدرت بماند. او میداند اگر توانش را از دست بدهد، احتمالاً خیلی زود جان خود و همه کسانی را که دوست دارد به خطر می افتد. او از زندگی اش و نه سبک آن، محافظت می کند.»
دیدگاه تان را بنویسید